Heey Lieve Mensen,

 

Na de zomervakantie ga ik stage lopen. Ik heb er echt super veel zin in. Ik kom in het ziekenhuis terecht op een afdeling met veel variatie. Er liggen mensen met longziekten, reumatologie, dermatologie en een klein groepje chirurgie. Ik ben heel erg benieuwd. Maar de diversiteit zorgt ervoor dat het wel leuk en afwisselend blijft.

 

Mijn vorige stage liep ik in het verpleeghuis. Het waren 4 korte weken, maar na die 4 weken had ik het ook echt gezien. Ik kon als verpleegkundige heel weinig doen. De basiszorg heb ik me daar wel geheel eigen kunnen maken, maar meer dan dat heb ik helaas niet kunnen leren. Nu in deze stage hoop ik veel meer te zien en te leren. Ook hoop ik dat ik er achter kom of het ziekenhuis nu echt iets voor mij is of dat ik toch meer de psychiatrische kant op wil. Ik ben heel erg benieuwd en spannend is het wel.

 

Vorige week kreeg ik al wat informatie over de afdeling. Ik had naar de afdeling gemaild hiervoor, omdat ik nog niets te horen had gekregen en ik begin augustus op vakantie ga. Ik was bang dat het allemaal niet optijd zou komen. Mijn stagebegeleidster is heel aardig. Het is de opleidingsfunctionaris van de afdeling. Ze regelt alles heel goed en luistert echt als je vragen hebt. Je kunt een mailtje sturen en krijgt vrij snel een vriendelijk antwoord terug. Daar ben ik wel blij mee, want op mijn vorige stageplek kon ik digitaal niemand bereiken. Ook heb ik dus de informatie van de afdeling al en heb ik wat dingen opgezocht. Dit zorgt toch al voor wat voorbereiding en een rustgevend gevoel. Ik heb de controle erover en dat voelt wel fijn. Vandaag heb ik mijn contract gekregen en moet ik nog wat laatste gegevens opsturen. Daarna is alles afgerond en kan ik in augustus lekker starten. Ook kan ik op vakantie gaan zonder dat ik me druk hoef te maken over dingen die nog geregeld moeten worden voor de stage.

 

In de namiddag keek ik eventjes op mijn mail, om te kijken of de datum voor de introductiedag al gemaild was. Nog niet, dat zal binnenkort ook nog wel komen. Voor 3 augustus iig. Toen zag ik wel al dat het rooster voor augustus/september al gemaild was. Echt super fijn! Ik heb hele afwisselende diensten, vroege/late/nacht. Dat is wel fijn. Ik ben ook blij dat ik het nu al weet, want dan kan je er ook al rekening mee houden. Ik heb alles graag voorbereid en onder controle. En op deze manier weet ik wel dat mijn stageplek er goed voor zorgt. Dat is wel een hele geruststelling. Je kon ook een avond/dag opgeven die je vrij wilde voor je sport. Ik heb al gezien dat ik in september elke keer vrij heb om te sporten. Dat is wel super fijn. Niet altijd kunnen ze daar rekening meehouden, maar de eerste trainingen hoef ik in ieder geval niet te missen.

 

Verder heb ik nog weinig nieuws. Maar ben wel blij dat alles zo goed geregeld wordt. Dat heb ik weleens anders gezien. Dan moest ik er zelf heel veel achteraan. Het geeft me echt een vertrouwd gevoel!

 

Liefs,

Lieveke

 

 

Eindelijk. Het is me gelukt! Ik heb mijn rijbewijs gehaald!

 

Het was de spanning en de zenuwen toch allemaal waard, de rijlessen en elke keer mijn prestatiedrang. Nu mag ik vrij op de weg. Heerlijk. Ik ga er binnenkort echt van genieten. Morgen naar het gemeentehuis om mijn rijbewijs aan te vragen en dan kan ik volgende week zelfstandig de weg op. Yes! Eerste keer gelukt. Ik ben echt blij.

 

Het examen was eigenlijk ook niet heel moeilijk. Ik had een fijne/aardige rij-instructeur. Hij praatte erop los en er waren ook verschillende raakvlakken, wat zorgde voor een ontspannen sfeer.

Hij vroeg waar ik woonde en of ik het erg vond om daar naar toe te rijden (natuurlijk niet). Dus ik volgde mijn weg, zelfverzekerd naar huis en daar kreeg ik de opdrachten om te parkeren en even verderop een omkeeropdracht te doen. Het ging goed. Ik koos ervoor om vooruit file te parkeren en in een straatje via een bocht achteruit te keren. Het ging veel beter dan ik verwacht had en ik was echt blij. Via de snelweg moest ik terug naar het examenbureau rijden.

 

Er valt een hoop spanning van me af. Ik ben echt opgelucht, maar ik merk nu wel aan mijn lichaam dat de spanning eruit komt. Vermoeidheid, hoofdpijn etc. Maar het was het allemaal waard!

 

Liefs,

Lieveke

Lieve Mensen,

 

Er zit een hoop spanning in mijn lijf. Ik ben blij als ik de dag van morgen gehad heb. Morgen vindt namelijk mijn praktijk examen plaats van de auto. Ik ben er best bang voor. Iedere keer als ik even niets te doen heb, gaan mijn gedachten daar wel weer naar toe. Weet ik alles wel? Kan ik alles benoemen? Zal het goed gaan? Hoeft er niet ingegrepen te worden? Mijn prestatiedrang is best hoog en ik wil het ook dolgraag halen. Ik heb namelijk al heel veel lessen gehad en het is een keertje genoeg geweest. Opzicht heb ik ook wel vertrouwen in mezelf. Ik heb wel het gevoel dat ik er klaar voor ben en ik voel me ook verantwoordelijk ervoor. Maar toch vraag ik me af of het goed zal gaan. De laatste twee lessen ben ik namelijk weer een stukje achteruit gegaan. Ik maakte fouten die niet nodig waren, maar dat gebeurde omdat ik juist een veilige situatie wilde creëren voor mezelf en anderen. Helaas.. Mijn rij-instructeur heeft er ook niet zoveel vertrouwen in. Maar hij stelde me gerust door te zeggen: 'Ik heb wel meer mensen zien slagen die niet kunnen rijden'. Een echte geruststelling.

Niet echt dus.. Mensen die niet kunnen rijden.. Kan ik dan niet rijden? Nou ik dacht het toch van wel. Ik heb voor mezelf wel controle over de auto en die kleine foutjes, ik denk dat ze er pas uitgaan na een stuk ervaring en eigen zekerheid op de weg. Dat kan een rij-instructeur me niet leren. Ik ben het een beetje moe om me constant te moeten bewijzen, bewijzen dat ik het kan. Ik hoop echt dat ik morgen geluk heb. Dat het geluk me een beetje bijstaat en dat ik dan zal slagen. Ik heb het toch best wel verdient. Ik doe altijd zo mijn best.

 

Helaas zal de spanning er niet minder door worden. Nog eventjes, de uren zit ik al af te tellen. Ik ben benieuwd hoe het gaat met slapen vanavond. Het mag me allemaal niet tegen houden. Ik kan rijden en ik heb het gevoel dat ik er klaar voor ben. Morgen ga ik ze laten zien dat ik vrij op de weg kan rijden, zonder begeleiding.

 

 

Liefs,

Lieveke

 

Ik wil niet gehoorzaam,
Getemd en oppassend zijn,
Ik wil niet fatsoenlijk,
Geremd en volwassen zijn,
Ik ben niet van jou, nee, ik ben vrij,
Mijn leven is van mij,

Op t ijs wil ik schaatsen
En zelf zien hoe lang t houdt
Op t koord wil ik dansen
Gevaarlijk? Dat laat me koud
Ik ga voor geen risico opzij
Het leven is van mij

Mij kun je niets leren met dwang en met straf
Ik weiger te buigen voor plicht
Wil jij me bekeren
Dan wend ik mij af
En vlieg als een meeuw naar het licht

Ik wil alles leren
Vrijwillig en zonder dwang
Wil alles riskeren
Want ik ben voor niemand bang
Zo vecht ik en worstel ik me vrij
Mijn leven is van mij

Ik wil me niet schikken
Voor niemand een voorbeeld zijn
Ik wil niet door blikken
Van anderen beoordeeld zijn
Ik hou niet van huichelarij
Het leven is van mij

En wil je me binden, dan krijg je protest
Zo hard als ik kan schreeuw ik nee
En mocht je me vinden
Verlaat ik het nest
En duik als een meeuw in de zee

Ik hunker naar vriendschap
En wil graag geborgen zijn
Ik deel in jouw blijdschap
En ook als er zorgen zijn
Maar verlang niet mijn leven
Dat kan ik jou niet geven
Mijn leven is van mij
Van mij!

Hmpf.. Is het altijd gemakkelijk? Mijn vader denkt blijkbaar wel zo. Eventjes het eten in elkaar flansen, zonder na te denken wat wij misschien willen en zelf al gegeten te hebben. Is het zo makkelijk? Het is toch niet moeilijk om wat tijd te nemen om een maaltijd te maken voor je gezin. Nu krijgen we wat gebakken aardappeltjes die met de vlam in de pan zijn klaargemaakt, wat sla en een simpel kipfiletje. Nu denk je vast, wat zit ze nu te zeuren, lekker toch.. Nja, het is lekker, dat wel. Maar zo gemakkelijk en het is niet 1 dag in de week dat het zo gaat. Het gaat altijd zo als pap moet koken. Hij zegt dat hij geen tijd meer heeft om er langer aan te werken, maar als je om half 5 thuis neemt, dan neem je er toch wat meer tijd voor. Waarom ga je dan ook pas om half 7 koken en vervolgens zeggen dat je te weinig tijd hebt. Eigen keuze toch? Benadeelt hij ons mee. En wat moet ik doen.. De tafelafruimen, omdat ik vakantie heb en een film kijk en verder niks doe. Is de tafel opgeruimd, gaat hij buiten de tafel dekken... Waarom moet ik dan de tafel binnen helemaal leegmaken. Dat is het verplaatsen van spullen, zonder doel. Maar ach, ik doe maar wat me gevraagd wordt anders komt er nog meer gezeur.

 

Ik erger me.. Soms gaat het heel goed, dan heb ik het echt fijn thuis. Maar op dit soort momenten dan verlang ik toch wel weer naar een plekje voor mezelf. Ook al weet ik dat ik het daar niet altijd naar mijn zin zal hebben. Het zal nooit altijd overal fijn zijn of gezellig, maar het was toch wel fijn als je soms gewoon even op jezelf kon zijn.

 

Liefs,

Lieveke

Lieve Mensen,

 

Mijn naam is Lieveke en ik ben 19 jaar. Vanaf vandaag ben ik weer gestart met mijn weblog. Vernieuwd, anders en een deel van mijn wereld. Ik zal hier gaan bijhouden hoe het met me gaat en wat ik allemaal mee maak in mijn leventje. Als jullie het leuk vinden mogen jullie me natuurlijk volgen.

 

Ik heb nu vakantie. Eindelijk zomer. Over een aantal weekjes ga ik er lekker van genieten en weg naar een warm land. Maar tot die tijd zal ik thuis blijven en genoeg doen en meemaken. Mijn leven is niet bepaald saai of oppervlakkig te noemen. Er zijn wel wat dingen die meespelen, maar die zullen jullie vanzelf leren kennen en tegenkomen, zodra ik wat invulling ga geven aan de berichten. Wanneer jullie tips, advies of leuke dingetjes willen melden, mag dit altijd. Voel je vrij om te reageren. Natuurlijk ook als er vragen zijn.

 

Nou, dit was dan de eerste stap.

 

Liefs,

Lieveke